روش‌های کنترل علف‌های هرز باغات میوه

آناناس: علف‌های هرز تک‌لپه‌ای باغ آناناس شامل پنجه مرغی، اویار سلام ارغوانی و دولپه‌ای شامل درونیش و... می‌باشد. کنترل معمولاً دستی و در درختان 8-10ساله می‌توان روش مکانیکی را به کاربرد که 3 تا 4 شخم سالانه و علف کش‌ پارکوات 3 کیلوگرم در هکتار به صورت پس جوانه زنی و دیورین 7.6 کیلوگرم در هکتار تا 9.8 کیلوگرم در هکتار به صورت پس جوانه زنی موثر است.

نارگیل: 3 تا 4 شخم در سال با تراکتور کافی است علف کش پارکوات 3 کیلوگرم در هکتار پس از جوانه زنی و دیورین 7.6تا 9.8 پیش از جوانه زنی کاربرد دارد. لایه‌ای از کود سبز یا برگ خشک رشد علف‌های هرز را در نخلستان‌های جوان کاهش می‌دهد.

انبه: معمولاً کنترل دستی در درختان 8 تا 10 ساله، روش‌های مکانیکی وابسته به فضای بین درختان، علف کش هم پارکوات و دیورین.

متن کامل در ادامه مطلب...

ادامه نوشته

چچم

چچم

Lolium temulentum

Along-Along

چچم یا گیج دانه گیاهی است یکساله و تک لپه ای از خانواده گندمیان(Poaceae یاGramineae) که از طریق بذر تکثیر می یابد. ساقه راست یا کمی گسترده،منفرد و چند تایی دارد.ارتفاع ان به 30 تا60و گاهی90سانتی متر میرسد.

برگ و غلاف برگ صاف و ظاهراً سبز،فاقد مو و ضمائم، و پهنک آن مسطح و باریک است.سنبله های این گیاه قائم،سخت، و مسطح و طول انها از30سانتیمتر متجاوز است.سنبلچه های چچم بر خلاف سایر گیاهان این جنس که دراز و کشیده اند، مسطح،پهن، وفشرده اند که6تا8گل درآنها دیده میشود.این سنبلچه ها سبز رنگ هستند. و به طور منفرد و متناوب در دو ردیف روی ساقه گل دهنده و در کنار فرورفتگی ان قرار گرفته اند. به قسمتی که لبه باریک آنها مقابل محور ساقه واقع شده سنبله را مسطح می نماید. طول محور گل10تا30سانتی متر است.گلومها سخت و عموما مساوی سنبلچه یا درازتر از ان هستند.طول گلوم گاهی به 3میلیمتر میرسد. انتهای گلومل تحتانی نوک تیز، خشک و غشایی است. گاهی ریشک دارد وگاهی بدون ریشک است. گلومل فوقانی ان دارای دو دندانه است.دانه چچم داخل دو گلومل قرار دارد و بر خلاف سایر گونه هاقطور، بادکرده،شیاردار و عاری از موست.طول بذر چچم2تا6میلیمتر است.

چچم در اراضی زیر کشت غلات و سایر محصولات، زمینهای قابل چرا یا مراتع دائمی واراضی بایر می روید. در مزارع گندم،علاوه بر اینکه مانند سایر علفهای هرز،آب،نور،و مواد غذایی خاک را که باید برای گیاه زراعی مصرف شود جذب میکند دانه های با محصول مخلوط میشود و به دلیل سمی بودن برای انسان و دام ایجاد مسمو میت میکند که در این حالت ارزش غذایی محصول را به طور قابل توجهی میکاهد.سمیت ان مربوط به وجود تمولین اسید و یکی از گلوکوزیدها به نام ساپونین میباشد که برای انسان و دام خطرناک است. قارچ Endoconium temulentum که در دوره حیات چچم به صورت همزیست با ان نشو و نما میکند میسیلیومهای خود را وارد اعضای ان میکند و بی انکه به بافتهای چچم صدمه ای برساند داخل دستگاه تولید مثل گیاه شده دانه ها را نیز آلوده می کند.

روشهای کنترل:

برای مبارزه با این علف هرز میتوان قبل از کشت از علفکش ترفلان به میزان2.5لیتر در هکتار و یا بعد از رویش از علفکش دالاپون به میزان5تا8 کیلوگرم در هکتار استفاده کرد. همچنین در مزارع غلات از دیکلوفوپ متیل (ایلوکسان)EC36% به میزان2.5لیتر در هکتار استفاده میشود.

 

پیچک صحرایی - ‍‍Convolvolus arvensis

پیچک صحرایی Field binweed

نام علمی : Convolvulus arvensis



گیاهی است چندساله از خانواده Convolvulaceae که از طریق بذر و ریزوم های زیر زمینی تکثیر می یابد. ریزوم ها به رنگ سفید بوده و در تمام جهات گسترده شده اند و گوشتی و آبدار هستند.

دارای ریشه های بسیار گسترده و در هم پیچیده و ساقه های خزنده روی زمین(استولون)به درازای30 تا120سانتیمتر،برگهای ان متقابل وپیکانی شکل،گلهایش سفید تا سفید صورتی و شیپور مانند است. گلدهی آن مختص فصل خاصی نیست و گلهای ان به تدریج باز میشوند.



تولید کپسول بذر میکنند که تخم مرغی شکل بوده و محتوی1-4عدد بذر میباشد.بذرها به رنگ سیاه و گاه قهوه ای متمایل به خاکستری است.

بذرها دارای دو سطح مسطح و یک سطح محدب (گرد) میباشد.ریشه کنی پیچک صحرایی به دلیل وجود ریشه های عمیق با انشعابات فراوان، استولون و بذرهای بادوام ( حفظ قوه نامیه تا 50سال ) غیر ممکن است. گونه های دیگر آن شاملC.strachidifolius ,C.pilosellaefolius میباشد.

پیچک صحرایی از علفهای هرز مزارع توتون، گندم، جو، پنبه، باغهای چای و زمینهای بایر است.

روشهای کنترل:

بهترین سم علفکش برای مبارزه با پیچک، مخصوصاً زمانی که در منتهای فعالیت است، تو-فور-دی میباشد. در مزارعی که به کارگیری این سم خطرناک است میتوانMCPA را به کار برد.

علف‌هاي هرز هميشه مزاحم نیستند

در معارضه با اهداف انسان علف‌هاي هرز زيان‌آور هستند، اما آن‌ها به طور طبيعي داراي ارزش قابل ملاحظه‌اي مي‌باشند. يكي از ارزش‌هاي بسيار مهم آنها زماني كه زمين به وسيله آتش يا سيل يا تيشه زدن و يا شخم زدن بدون پوشش گياهي مي‌شود علف‌هاي هرز به صورت گياهان پيشرو بلافاصله ظاهر شده و به عنوان يك پوشش حمايتگر، فرسايش خاك را كاهش داده و طي فصول آنها به طرز ذاتي محتويات آلي خاك را افزايش مي‌دهند.
از ديگر ارزش‌هاي علف‌هاي هرز از برگ‌هاي علف هرز “وينتركراس Winter cress  ” و جوانه خواركي “يوك وود Poke weed” و ديگران به عنوان سبزينه مورد استفاده خوراكي قرار مي‌گيرند و ساقه‌هاي علف هرز “لويي برگ‌پهن Shoots of cattalis” كه در زير زمين قرار دارد خاصيت نگه دارندگي دارد و انواع زيادي ديگر از علف‌هاي هرز نيز داراي خاصيت‌هاي خوراكي- دارويي مي‌باشند كه در امور پزشكي و رنگرزيي به كار مي‌رود.
پرندگان شكاري نوع آوازخان و انواع ديگر و؟؟ براي ادامه حياتشان تا حدود خيلي زيادي به دانه‌هاي علف‌هاي هرز وابسته مي‌باشند.
مي‌توان از فوايد ديگر علف‌هاي هرز به عنوان معرف‌هاي تعيين كيفيت خاك نام بردو علف هرز “چاي مكزيكي Rag weed” و علف هرز “بابونه بدبو May weed” معمولاَ در خاك‌هاي حاصلخيز براي زراعت غلات يافت مي‌شود در صورتي كه وجود علف هرز، خانواده “بادمجانيان Poverty grass” و علف هرز “شنزارهاي خشك sand but” دلالت بر ضعف و بي‌حاصل بودن خاك دارد. همچنين ميزان رويش فراوان علف هرز “ترشك كوچك sheep sorrel” در خاك معمولاَ اشاره به شرايط اسيدي خاك دارد، كه نياز به اصلاح خاك با بكارگيري از آهك را نشان مي‌دهد.
از نظر زيستگاه علف هرز را مي‌توان به سه دسته عمده تقسيم‌بندي يا گروه‌بندي نمود:
1. علف هرز مزارع و كنار جاده‌ها Field and Roadside weeds
2. علف هرز چمن‌ها و باغ‌ها Lawn and Garden weeds
3. علف هرز باتلاقي و نواحي آبزي Marsh and Aquatic weeds
البته اين تقسيمات اختياري هستند به طوري كه يكسري از گياهان علف هرز در زيستگاه‌هاي مختلف قرار دارند.
1- علف هرز مزارع و كنار جاده‌ها: بيش از دو سوم (3/2) گياهان آفت‌زا را شامل مي‌شوند اين نوع علف‌هاي هرز از نظر اثرگذار بر حاصلخيزي خاك اهميت اقتصادي دارند و بيشتر علف‌هاي هرز در اين گروه قرار دارند. مانند “يولاف وحشي Avena fatua” ، “خردل وحشي(شلمي) sinapse arrense” .
2- علف هرز چمن‌ها و باغ‌ها: بيشتر اين نوع علف‌ها در ارتفاع پايين مي‌رويند. بنابراين با استفاده از علف چين و گاهي اوقات با وجين كردن با آنها مبارزه مي‌‌شود. مانند “كاسني انگليسي English darsy ” ، علف هرز “برمودا Bermuda grass”.
3- علف هرز باتلاقي و نواحي آبزي: علف‌هايي هستند كه در مزارع سيل گرفته، نمناك، متوالياَ نم‌دار، مرداب‌ها و يا در آبگيرها رشد مي‌نمايند. مانند علف ني  “Rced” ، علف آلاله “  Butler cups” .

 

 

تعریف علف هرز

*تعریف علف هرز

علفهای هرز نباتات خودروئی هستند که رقیبی برای نباتات کشت شده بشمار رفته و از لحاظ قدرت زندگی و مقاومت در شرایط نامساعد به دلایل ذیل از نباتات اصلح شده زراعی برتری دارند :

1- علف های هرز در شرایط نامناسبی که بذر نباتات اصلاح شده زراعی نمی توانند سبز شوند جوانه می زنند.

2- علف های هرز سریعتر از نباتات اصلی سبز می شود ودر سال دارای چند نسل هستند.

3- علف های هرز کم توقع تر از نباتات کشت شده هستند و در زمینهای نامرغوب می رویند و مقاوم نسبت به عوامل جوی می باشند .

4- تعداد بذر علف های هرز و طول مدت دوام قوای نامیه آنها زیاد است.


*نوع زیان علف های هرز

1- ایجاد اشکال در حاشیه خطوط راه آهن

2-اختلال و ایجاد اشکال در امور کشاورزی

3-اختلال و ایجاد اشکال در آسفالت تاسیسات

4-اختلال و ایجاد اشکال در میادین ورزشی

5-نقش مهمی در انتشار آفات و بیماریها دارند ( بسیاری از قارچهای مهم بیماریزای کشاورزی و ویروسها ،دوره ای از زندگی خود را روی علف هرزمی گذرانند. بعضی از حشرات مانند لارو پشه ها و یا حلزونها هم لابلای علف های هرز زندگی می کنند.

*مبارزه با علف های هرز

الف )مبارزه مکانیکی :

1-کندن علف با دست , چیدن علفهای هرز قبل از گل دادن ‘ دانه دادن و وجین کردن موقعی که نبات کوچک است ( دقت شود که حتما از ریشه کاملا خارج شود ) .

2-غرقاب و یخ آب کردن علفهای هرز(در نقاطی که آب باندازه کافی موجود بوده و در فصلی که علفهای هرز شروع به جوانه زدن می کنند اگر مقدور باشد 8-3 هفته و باندازه 25- 15سانتی متر منطقه مورد نظر را از زیر آب نگهداشت( برای علف هایی که در زمستان جوانه می زنند).

3-سوزاندن


ب- مبارزه بیولوژیکی:

1-استفاده از بعضی قارچها

2-استفاده از حشرات

3- مبارزه توسط نباتات غالب ( گیاهانی که در نتیجه وضع زندگی وچگونگی رشد، مزاحم علفهای هرز شده و آنها را از بین می برند).


ج- مبارزه زراعی :

1- شخم کردن محل رشد علفهای هرزکه ممکن است سطحی یا عمقی باشد .

2- دندانه زدن و بالاخره عملیات تهیه زمین


د- مبارزه شیمیایی ( استفاده از علف کش) :

-ترکیبات معدنی :

1- کلرات مانند کلرات دوسود Clo3Na

برای از بین بردن علفهای هرز کنار خطوط آهن, میدانهای ورزشی وخیابان باغها که بیشتر از راه ریشه و برگ تاثیر می گذارد . غلظت2درصد برا ی هر مترمربع 5/1 لیتر بوده و برای دستیابی به نتیجه بهتر عملیات سمپاشی باید دو هفته بعد تکرار شود.

2- ارسنیت ها ( ارسنیت دوسود )

از راه برگ تاثیر گذاشته که برای هر مترمربع 2-1 لیتر با غلظت 5/2%موثر می باشد ( برای انسان و دام خطرناک است), جهت از بین بردن علفهای هرز میدانها , خطوط راه آهن و فرودگاهها, محلول 5/0% موثر می باشد .

3-تری کلرواستات دوسود یا سدیم تری کلراستات

با خواص فوق TCA= CCl3CO2Na= NATA



-علف کشهای موثر در رشد :


در اثر استعمال این گروه برگها تغییر حالت داده و تا خوردگی و پیچ خوردگی در قسمتهای مختلف ایجاد می شود. رشد علف متوقف شده و قسمت های مختلف آن محکم می گردد و اگر شکسته شوند شیره رقیق ازمحل شکستگی خارج می شود. سموم موثر در رشد را به گروههای زیر تقسیم می کنند:

1- 2,4) 2,4,D دی کلروفنوکسی استیک اسید ) استفاده به صورت املاح آمین – برای دفع علفهای هرز مزارع گندم و غلات بهاره و میادین , 2 لیتر در هکتار

2- MCPA ) 2 متیل 4 کلروفنوکسی استیک اسید) برای مبارزه علفهای هرز با غلات بهاره , 2 لیتر در هکتار و برای مراتع 4 لیتر

3- MCPB ( 4,2 متیل کلروفنوکسی بوتیریک اسید ) برای دفع علف هرز , کنگر وحشی در مزارع و اطراف خطوط آهن 5/1 – 2 لیتر در هکتار

4- فناک Fenac – برای مبارزه با علفهای هرز اطراف خطوط راه آهن – در مزارع گندم , جو , نیشکر و میادین ورزشی , با دوام زیاد حدود 7 ماه , 6-3 کیلوگرم در هکتار


-ترکیبات براساس مشتقات ازته :

1- سیمازین Simazine

مشخصات :

تاثیر از راه ریشه , کم محلول در آب , تاثیر سریع روی علفهای سبز و جوان, دوام زیاد، برای دفع علفهای هرز ذرت, مو , توت فرنگی , درختان میوه هسته دار و دانه دار, چغندر، بوته های رز, گیاهان زینتی , کنار خیابانها , میادین , برای تاثیر بهتر سم باید بعد از برداشت محصول زمین را شخم عمیق زد و هنگام کاربرد خاک بایدرطوبت کافی داشته باشد.

1- آترازین Atrazine

مشخصات :

محلول در آب , قابل استفاده در باغات میوه قدیمی که درختان بیش از 4 سال دارند, در باغات ذرت و مو.

2- مالئیک هیدرازین MH= Maleichydrazine

برای دفع علفهای هرز از محلول سدیم و محلول دی اتانل آمین استفاده می شود, در مزارع سیب زمینی و پیاز قبل از برداشت محصول به منظور جلوگیری از جوانه زدن آن در انبار از MH استفاده می شود که به میزان 1000 لیتر در هکتار 3-2 هفته قبل از برداشت استفاده می شود .